Wycieczki jednodniowe z Drezna

Siedem miejsc do odwiedzenia z Drezna: Miśnia, Moritzburg, Basteja, Twierdza Königstein, Bad Schandau, Budziszyn i Zgorzelec/Görlitz, z tym, co można zobaczyć w każdym miejscu, i dojazdem.

Miśnia

Wzgórze zamkowe w Miśni nad domami o czerwonych dachach i cmentarzem, z iglicą katedry i zamkiem Albrechtsburg na szczycie, pod błękitnym niebem z białymi chmurami i nagimi drzewami ujmującymi widok.

Wzgórze zamkowe z zamkiem Albrechtsburg i katedrą, widziane od południa. Fotografia z 24 lutego 2018 roku.

Jörg Blobelt Wikimedia Commons CC BY-SA 4.0

Albrechtsburg w Miśni to późnogotycki zamek zbudowany w latach 1471–1524. Wewnątrz znajduje się Große Wendelstein, schody o zakrzywionych stopniach, wijące się wokół ażurowego trzonu. Produkcja porcelany w Miśni rozpoczęła się 6 czerwca 1710 roku w zamku Albrechtsburg.

Biała szczytowa ściana i czerwony dach zamku Albrechtsburg nad zielonymi drzewami, z ażurową iglicą katedry wznoszącą się po prawej na tle jasnego nieba.

Albrechtsburg od strony północnej. Fotografia z 21 września 2015 roku.

Radler59 Wikimedia Commons CC BY-SA 3.0

Muzeum Fundacji Porcelany Miśnieńskiej w manufakturze w Miśni prezentuje dzieła z 300 lat historii manufaktury. Katedra w Miśni (Dom zu Meißen) to budowla z 13. wieku. Carillon z dzwonów z porcelany miśnieńskiej wisi w otworze okiennym wieży kościoła Frauenkirche w Miśni od 1929 roku. Winiarstwo jest częścią życia regionu Miśni od ponad 800 lat.

Sprawdzono 14 października 2026Z Drezna kursuje pociąg S1 do stacji Meißen-Altstadt i Meißen-Triebischtal. Przed wizytą należy sprawdzić własną stronę zamku Albrechtsburg.

Moritzburg

Schloss Moritzburg na dalekim brzegu spokojnego jeziora, mały zamek z wieżami odbitymi w wodzie, pod ciężkim niebem z szarych i białych chmur.

Schloss Moritzburg nad stawem Schlossteich. Fotografia z 20 sierpnia 2024 roku.

Bybbisch94 Wikimedia Commons CC BY 4.0

Książę Moritz Saski kazał w 1542 roku zbudować domek myśliwski w stylu renesansowym na granitowej skale w lesie Friedewald. Gruntowna przebudowa renesansowej budowli w barokowy pałac myśliwski i rozrywkowy rozpoczęła się w Schloss Moritzburg w 1723 roku. Architektowi Matthäusowi Danielowi Pöppelmannowi powierzono projekt, a on kazał założyć nowe stawy i zagrody dla zwierząt.

Fasanenschlösschen, różowy pałacyk z zielonym miedzianym dachem i kopułką, na końcu długiego trawnika między przystrzyżonymi żywopłotami, pod błękitnym niebem z białymi chmurami.

Fasanenschlösschen. Fotografia z 18 czerwca 2017 roku.

Kora27 Wikimedia Commons CC BY-SA 4.0

Fasanenschlösschen (Pałacyk Bażantów) zbudowano dla elektora w latach 1770–1776 w formach inspirowanych Chinami (chinoise). Na mocy królewskiego dekretu z 23 stycznia 1828 roku w stajniach myśliwskich Moritzburga, zbudowanych w 1733 roku, miano umieścić 38 ogierów jako ogiery państwowe. Wąskotorowa linia Lößnitzgrundbahn została oficjalnie otwarta 15 września 1884 roku. Schloss Moritzburg pojawia się w czesko-niemieckiej produkcji filmowej Trzy orzeszki dla Kopciuszka (Drei Haselnüsse für Aschenbrödel), w której Kopciuszek galopem jedzie do zamku.

Sprawdzono 14 października 2026Z Drezna należy pojechać pociągiem do Dresden-Neustadt i dalej autobusem linii 477 w kierunku Radeburg do Schloss Moritzburg. Strona zamku podaje też zabytkową kolej wąskotorową Lößnitzdackel z Radebeul do Moritzburga. Przed wizytą należy sprawdzić własną stronę zamku.

Basteja

Zalesione klify i skalne wieże Basteji widziane z dołu pod błękitnym niebem z białymi chmurami, z ciemnymi sosnami na stoku z przodu.

Klify Basteji. Fotografia z 6 września 2025 roku.

Lukas Beck Wikimedia Commons CC BY 4.0

Sama Basteja to skalna ambona (Felskanzel), wysoka na 305 m według parku narodowego, wznosząca się pionowo 194 m nad Łabą. Obecny most na Basteję zbudowano w latach 1850/51, w związku z otwarciem linii kolejowej w dolinie Łaby. Kamienny most łączy Basteję z zamkiem skalnym Neurathen (Felsenburg Neurathen), zamkiem z 13. wieku. Basteibrücke to piaskowcowy most o długości 76 m, który dziś jest szczególnie chroniony jako zabytek techniki.

Piaskowcowe klify Basteji w poziomych warstwach szarości i ochry, zwieńczone sosnami, pod błękitnym niebem z cienkimi białymi chmurami.

Piaskowcowe klify przy Basteji. Fotografia z 4 września 2013 roku.

Geolina163 Wikimedia Commons CC BY-SA 3.0

Felsenbühne Rathen (skalna scena Rathen) została otwarta 24 maja 1936 roku. Wiosną 2023 roku Wolne Państwo Saksonia otworzyło nową platformę widokową przy Basteji.

Sprawdzono 14 października 2026Z Dresden Hauptbahnhof należy pojechać pociągiem S-Bahn linii S1 w kierunku Schöna i wysiąść w Kurort Rathen. Stamtąd przez Łabę przeprawia się prom linowy Gierseil-Fähre. Przed wizytą należy sprawdzić własną stronę parku narodowego.

Twierdza Königstein

Twierdza Königstein na skraju zalesionej góry stołowej nad Łabą, z rzeką i wsią Königstein poniżej, pod błękitnym niebem.

Twierdza Königstein nad Łabą. Fotografia z 29 kwietnia 2016 roku.

Jörg Blobelt Wikimedia Commons CC BY-SA 4.0

Kompleks twierdzy ma ponad 50 nadziemnych i podziemnych obiektów fortyfikacyjnych z ponad czterech stuleci. Studnia twierdzy ma 152,5 metra głębokości. Górnicy z Rudaw (Erzgebirge) wykopali studnię pod kierunkiem mistrza górniczego Martina Planera.

Brunnenhaus, długi biały budynek z częścią środkową zwieńczoną naczółkiem i rzędami okien z łukami, pod ciemnym pochmurnym niebem, z kilkoma zwiedzającymi przed nim.

Brunnenhaus na terenie twierdzy. Fotografia z 20 czerwca 2020 roku.

Z thomas Wikimedia Commons CC BY-SA 4.0

Johann Friedrich Böttger, współwynalazca europejskiej porcelany, i socjaldemokrata August Bebel byli wśród więźniów więzienia państwowego twierdzy. Beczka na wino z Königsteinu o pojemności 238 600 litrów stała w piwnicy Magdalenenburga do 1819 roku. W 2005 roku zbudowano drugą windę, Panoramalift, w miejscu, w którym stała ostatnia zewnętrzna winda twierdzy. Czeladnik kominiarski Sebastian Abratzky wspiął się na Königstein boso przez szczelinę skalną.

Sprawdzono 14 października 2026Pociąg S1 kursuje z Drezna do stacji Königstein; linia biegnie dalej do Schöna. Przed wizytą należy sprawdzić własną stronę twierdzy.

Bad Schandau

Nabrzeże Bad Schandau z długim frontem hotelu i wieżą kościoła pod jesiennymi, zalesionymi wzgórzami oraz parowcami kołowymi przy przystani na Łabie.

Bad Schandau i Łaba z parowcami kołowymi przy przystani. Fotografia z 18 października 2008 roku.

Jörg Blobelt Wikimedia Commons CC BY-SA 4.0

Schandau po raz pierwszy wspomniano w dokumencie w 1430 roku, a w 1445 roku nazwano je miasteczkiem (Städtchen). Niemieccy osadnicy założyli na początku 14. wieku punkt handlowy na stożku napływowym, w miejscu, gdzie Kirnitzsch wpada do Łaby. Historischer Personenaufzug (historyczna winda osobowa) to 50-metrowa wieża o stalowym szkielecie, zbudowana w 1904 roku w stylu secesyjnym (Jugendstil), z platformą widokową.

Żółty tramwaj z dwiema przyczepami na krętej drodze obok skalnego nawisu, w lesie nagich drzew.

Tramwaj Kirnitzschtalbahn. Fotografia z 29 marca 2026 roku.

Oleksandr Dede Wikimedia Commons CC BY-SA 4.0

Kirnitzschtalbahn, linia tramwajowa, wozi wędrowców, turystów i kuracjuszy od 1898 roku. NationalparkZentrum Sächsische Schweiz, centrum dla odwiedzających parku narodowego w Bad Schandau, zostało otwarte dla publiczności 24 października 2001 roku po czterech latach planowania i budowy. Od 1902 roku w ogrodzie botanicznym Bad Schandau rosną rośliny Gór Połabskich i Alp oraz podobnych klimatów w Azji i Ameryce Północnej. Skała Gór Połabskich powstała jako grube warstwy osadów na dnie kredowego morza śródlądowego w ciągu 7 milionów lat.

Sprawdzono 14 października 2026Do Nationalparkbahnhof w Bad Schandau dojeżdża się z Drezna pociągami S-Bahn i regionalnymi Verkehrsverbund Oberelbe (VVO). Przed wizytą należy sprawdzić własną stronę miasta.

Budziszyn

Okrągła kamienna wieża z biało-czerwonym zwieńczeniem po lewej i kwadratowa wieża kościoła Michaeliskirche z zieloną iglicą po prawej, pod głęboko niebieskim niebem.

Alte Wasserkunst i wieża kościoła Michaeliskirche. Fotografia z 25 marca 2018 roku.

SchiDD Wikimedia Commons CC BY-SA 4.0

Budziszyn został po raz pierwszy wspomniany na piśmie w 1002 roku, jako Budissin, przez kronikarza Thietmara z Merseburga. Miasto podaje, że jego Reichenturm, wysoki na 56 m, odchyla się o 1,41 m na północny zachód. Od 1524 roku Dom St. Petri (katedra św. Piotra) jest używany wspólnie przez Kościół rzymskokatolicki i ewangelicko-luterański; niemiecka fundacja ochrony zabytków wymienia go jako Simultankirche, kościół wspólny dla dwóch wyznań. Alte Wasserkunst zbudował w obecnej formie w 1558 roku Wenzel Röhrscheidt Starszy.

Stare Miasto Budziszyna na swoim grzbiecie, z wieżą katedry i okrągłą wieżą nad czerwonymi dachami, widziane przez wiosenną zieleń.

Stare Miasto w Budziszynie. Fotografia z 1 maja 2025 roku.

Derbrauni Wikimedia Commons CC BY 4.0

Stała wystawa Muzeum Łużyckiego (Serbski muzej) poświęcona jest historii kultury Łużyczan od średniowiecza do dziś. Łużycki Zespół Narodowy został założony w 1952 roku z inicjatywy Domowiny, krajowej organizacji parasolowej Łużyczan. Według miasta tablice na wszystkich ulicach i placach oraz w instytucjach publicznych są dwujęzyczne, niemiecko-łużyckie. Dziś dawne więzienie Bautzen II służy jako Gedenkstätte Bautzen (Miejsce Pamięci Budziszyn).

Sprawdzono 14 października 2026Miasto podaje, że do Budziszyna można dojechać z Drezna pociągiem na linii Dresden–Görlitz. Przed wizytą należy sprawdzić własną stronę miasta.

Görlitz

Podwójne iglice i zielony miedziany dach kościoła Peterskirche nad mostem przez Nysę Łużycką, pod bezchmurnym błękitnym niebem.

Kościół Peterskirche i most przez Nysę Łużycką. Fotografia z 16 lipca 2011 roku.

Schläsinger Wikimedia Commons CC BY-SA 3.0

Wspólnie ze Zgorzelcem, po wschodniej stronie Nysy Łużyckiej w Polsce, Görlitz ogłosił się w 1998 roku Europastadt (miastem europejskim) Görlitz/Zgorzelec. Według miasta Görlitz rozwinęło się około 1220 roku w rejonie dzisiejszego Untermarkt, jako miejsce handlu dla kupców dalekobieżnych. Miasto ma około 4 000 pojedynczych zabytków, w dużej mierze odrestaurowanych, z okresu gotyku, renesansu, baroku, Jugendstilu i Gründerzeit.

Rząd kolorowych kamienic ze szczytami i podcieniami wzdłuż zachodniej strony Untermarkt, brukowanego placu, pod błękitnym niebem z białymi chmurami.

Zachodnia strona Untermarkt. Fotografia z 4 października 2022 roku.

Rolf Kranz Wikimedia Commons CC BY-SA 4.0

Sonnenorgel (Organy Słoneczne) kościoła Peterskirche pochodzą z 1703 roku, gdy ewangelicki kościół miejski św. Piotra i Pawła otrzymał nowe organy. Heilig-Grab-Anlage (kompleks Grobu Świętego) jest repliką głównych części kościoła Grobu Świętego w Jerozolimie. Barockhaus zbudowano w latach 1726–1729 jako dom mieszkalny i handlowy dla kupca tekstylnego Johanna Christiana Ameißa.

Sprawdzono 14 października 2026Görlitz jest plenerem filmowym od lat 1950-tych, a powstało tam ponad 100 produkcji. Altstadtstiftung (Fundacja Starego Miasta) wsparła renowację 1 572 budynków prywatnych, miejskich i kościelnych. Görlitz obsługują z Drezna pociągi regionalne trilex RE 1 i RB 60, które jadą dalej do Zgorzelca. Przed wizytą należy sprawdzić własną stronę miasta.