Hofkirche
Kościół Hofkirche, zwany też Kathedrale Sanctissimae Trinitatis, to dawny katolicki kościół dworski i katedra diecezji drezdeńsko-miśnieńskiej, zbudowany w latach 1739–1751 według projektu Gaetana Chiaveriego.
Ricardalovesmonuments Wikimedia Commons CC BY-SA 4.0
Czym jest
Kościół jest pod wezwaniem Najświętszej Trójcy (Ss. Trinitatis). Jest zarazem kościołem biskupim i parafialnym, parafią katedralną. To trójnawowa bazylika z obejściem procesyjnym wokół nawy, kaplicami na osiach i w narożnikach oraz wieżą na północnym wschodzie.
Stoi na Starym Mieście w Dreźnie, przy Theaterplatz i Schloßplatz. Landesamt für Denkmalpflege Sachsen opisuje Theaterplatz jako plac otoczony przez Hofkirche, Residenzschloss i Gemäldegalerie w budynku Sempera przy Zwingerze. Stoi na nim również Semperoper. Zwinger i Semperoper mają adresy Theaterplatz 1 i Theaterplatz 2. Północne skrzydło Residenzschloss jest w dużej części ukryte za kościołem i połączone z nim przejściem.
Historia
Friedrich August II, syn Augusta Mocnego, i jego żona Maria Josepha zlecili budowę kościoła dla katolickiego dworu. Zbudowano go w stylu barokowym i konsekrowano w 1751 roku.
Do 1918 roku kościół był jednocześnie kościołem dworskim i parafialnym. Bombardowanie poważnie go uszkodziło w 1945 roku. Katedrą stał się w 1980 roku.
Posągi
Rzeźbiarz Lorenzo Mattielli wykonał 78 kamiennych figur na balustradach, w niszach i na wieży. Przedstawiają apostołów, świętych i ojców Kościoła. Kamień to piaskowiec z Cotty, wydobywany w Saksońskiej Szwajcarii.
Wewnątrz i pod spodem
Wnętrze jest proste: nie ma malowideł sufitowych ani kolorowych marmoryzacji. Obraz na ołtarzu głównym, Wniebowstąpienie Chrystusa, jest dziełem Antona Raphaela Mengsa. Ambonę wykonał rzeźbiarz Balthasar Permoser, który stworzył też posągi Chrystusa biczowanego i ojców Kościoła Ambrożego i Augustyna. Kaplica upamiętniająca ofiary drugiej wojny światowej ma Pietę autorstwa Friedricha Pressa.
W kościele znajdują się organy Gottfrieda Silbermanna, zbudowane w latach 1750–1753. Po jego śmierci ukończył je jego uczeń Zacharias Hildebrand. Organy mają 47 rejestrów na trzech manuałach i pedale. Poświęcono je w 1755 roku, a odnawiano od listopada 2001 do listopada 2002 roku.
Pod kościołem znajduje się krypta, w której pochowani są katoliccy członkowie rodu panującego Wettinów. Przechowywane jest tam serce Augusta Mocnego. Druga krypta, krypta biskupia, jest miejscem pochówku biskupów drezdeńsko-miśnieńskich.