Residenzschloss
Residenzschloss (ang. Royal Palace) był rezydencją elektorów i królów Saksonii, a dziś jest zespołem muzealnym Staatliche Kunstsammlungen Dresden.
Ricardalovesmonuments Wikimedia Commons CC BY-SA 4.0
Czym jest
W zamku mieszczą się Historyczne i Nowe Zielone Sklepienie, Kupferstich-Kabinett, Rüstkammer (zbrojownia) i Münzkabinett, a także Królewskie Apartamenty Reprezentacyjne, Türckische Cammer i Riesensaal.
Zielone Sklepienie to skarbiec Augusta Mocnego, urządzony w zamku w latach 1720-tych. Historyczne Zielone Sklepienie znajduje się w oryginalnych pomieszczeniach parteru, a Nowe Zielone Sklepienie piętro wyżej.
W zamku mieściła się Kunstkammer elektorów saksońskich i wiele z tego, co muzea posiadają dziś, sięga do niej.
W pobliżu: Staatliche Kunstsammlungen Dresden opisują zamek jako stojący pośród Semperoper, Zwingera i Frauenkirche. Skrzydło zachodnie widać z Theaterplatz, a kościół Hofkirche jest połączony ze skrzydłem północnym przejściem.
Historia
Zamek jest siedzibą władców Saksonii od 15. wieku. Za elektora Moritza (1548–1556) otrzymał renesansowe fasady z dekoracją sgraffito. Sgraffito jest ponownie widoczne na Wielkim Dziedzińcu (Großer Schlosshof).
Pożar w 1701 roku zniszczył części zamku. Duże części odbudowano w stylu barokowym w związku ze ślubem syna Augusta Mocnego w 1719 roku. Od 1889 roku fasady zewnętrzne przeprojektowano w stylu neorenesansowym, który zamek pokazuje z zewnątrz do dziś.
Podczas nalotów w lutym 1945 roku zamek wypalił się niemal całkowicie. Ruin nie odbudowywano przez dziesięciolecia. Odbudowa jako zespołu muzealnego rozpoczęła się w latach 1980-tych i trwała po 1990 roku. Nowe Zielone Sklepienie otwarto w 2004 roku, Historyczne Zielone Sklepienie w jego oryginalnych pomieszczeniach w 2006 roku. Królewskie Apartamenty Reprezentacyjne Augusta Mocnego i Kleiner Ballsaal (Mała Sala Balowa) ponownie otwarto w 2019 roku.
Hausmannsturm
Rdzeń Hausmannsturm pochodzi z około 1400 roku. Do wysokości 100 metrów został podwyższony w latach 1674–1676 według projektu Wolfa Caspara Klengela. Jego zwieńczenie odbudowano po wojnie.
Kleiner Schlosshof
Kleiner Schlosshof (mały dziedziniec) zbudowano pod koniec 16. wieku i został zrekonstruowany. Przykrywa go przezroczysty dach. Dach zaprojektował architekt Peter Kulka (1937–2024).
Langer Gang
Langer Gang (Długi Korytarz) zbudowano pod koniec 16. wieku, by połączyć zamek z budynkiem stajni Stallhof, dziś Johanneum. Mieści galerię broni palnej Rüstkammer, zbiór około 500 sztuk broni palnej. Na jego zewnętrznej ścianie znajduje się Fürstenzug.