Nad rzeką
Spacer z Tarasu Brühla do przystani parowców kołowych na Terrassenufer i do Kunstakademie, a dalej do Blaues Wunder, obok którego przepływają rejsy parowców z Terrassenufer.
Spacer na mapie
Dane mapy © współtwórcy OpenStreetMap, na licencji ODbL. Trasa piesza z routera pieszego FOSSGIS, routing.openstreetmap.de, na danych OpenStreetMap, obliczona 11 października 2026.
Przystanki
Taras Brühla
Taras Brühla (Brühlsche Terrasse) to promenada po stronie Łaby na Starym Mieście w Dreźnie, stojąca na części dawnych fortyfikacji miasta. Taras nazywany jest także „Balkon Europas” (Balkonem Europy). Saksoński urząd ochrony zabytków przypisuje tę nazwę Alexandrowi von Humboldtowi. Pod tarasem zachowały się fragmenty renesansowej twierdzy, wśród nich kazamaty i brama Ziegeltor. 30 listopada 2019 roku twierdzę ponownie udostępniono zwiedzającym jako wystawę Festung Xperience. Do grupy na tarasie należy kilka pomników. Pomnik Rietschela z 1872 roku przedstawia popiersie rzeźbiarza Ernsta Rietschela (1804–1861) z brązu na cokole z trzema siedzącymi brązowymi postaciami. Pomnik Sempera z 1892 roku to brązowa figura architekta Gottfrieda Sempera (1803–1879).
Parowce kołowe na Łabie
Historyczne parowce kołowe Sächsische Dampfschifffahrt, prowadzone przez Weiße Flotte Sachsen GmbH, zbudowano w latach 1879–1929. Parowce mają swoją przystań na Terrassenufer od 1910 roku. Regularną żeglugę rozpoczęto 30 lipca 1837 roku parowcem kołowym Königin Maria. Saksoński urząd ochrony zabytków wpisuje każdy z dziewięciu historycznych parowców jako zabytek kultury, z adresem na Terrassenufer.
Kunstakademie
Gmach Kunstakademie na Tarasie Brühla, zaprojektowany przez Constantina Lipsiusa i oddany do użytku w 1894 roku, jest dziś używany przez Akademię Sztuk Pięknych HfBK Dresden (Hochschule für Bildende Künste Dresden). Budynek wieńczy szklana kopuła. Jest widoczną częścią panoramy Altstadt na brzegu Łaby. HfBK i SKD nazywają ją „wyciskarką do cytryn” (Zitronenpresse). Fasadę zdobi obszerny program figur i reliefów.
Blaues Wunder
Blaues Wunder, oficjalnie Loschwitzer Brücke, to stalowy most na Łabie między Loschwitz a Blasewitz, otwarty w 1893 roku. To nitowany stalowy most kratownicowy rodzaju zwanego mostem wiszącym z usztywnionym pomostem, zaprojektowany przez inżyniera lądowego Clausa Köpckego. Most przecina rzekę bez filarów w wodzie. Saksoński urząd ochrony zabytków wpisuje most jako zabytek kultury. Nazwa odnosi się do niebieskiego koloru mostu i do osiągnięcia technicznego, jakim było jego zbudowanie. Most był pomalowany na niebiesko od dnia otwarcia.